Mar 26

niem: Eistaube

Pochodzenie:

Należy do najstarszych, barwnych gołębi niemieckich, początkowo występował tylko gładkonogi, później wyhodowano lazurki z łapciami. Ojczyzną ciemnookich jest Saksonia, czerwonookich zaś Śląsk i Łużyce. Gładkonogi grochowy lazurek, zwany też gołębiem pstrągowym, powstał zarówno na Śląsku, jak i w południowych Niemczech.

Wrażenie ogólne:

Mocny, niski gołąb typu polnego. Gładkonogie, dzięki swemu ściśle przylega­jącemu upierzeniu sprawiają wrażenie smuklejszych, aniżeli z łapciami. Występuje różnica koloru oczu pomiędzy niektórymi rodzajami lazurków, podstawowym kolorem jest bardzo delikatny lodowoniebieski, z dużą ilością pudru na piórach.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Podłużnie okrągła, zawsze gładka.
Oczy: U czarnych z pasami pomarańczowo-czerwone; u gro­cho­wych żółte do pomarańczowo-czerwonych, u pozostałych barw ciemne.
Brew: Wąska, ciemnoszara.
Dziób: Średnio długi, cienki, ciemny.
Szyja: Krótka, lekko zgięta do przodu.
Pierś: Szeroka, głęboka, wysunięta do przodu.
Plecy: Między ramionami szerokie, nieco opadające w kierunku ogona.
Skrzydła: Średniej długości, spoczywające na ogonie i nie krzyżujące się.
Ogon: Średniej długości, dobrze zwarty, tylko lekko opuszczony.
Nogi: Mocno upierzone i gęste, lecz nie przesadnie długie łapcie, identyczne upierzenie podudzi; również nieupierzone. Głęboka postawa.
Upierzenie: U łapciatych miękkie i pełniejsze aniżeli u gładkonogich; z wielką ilością pudru, nadającym upierzeniu miękkości i delikatności.

Rodzaje kolorów:

Bez pasów, biało pasiaste, biało łuskowate, porcelanowe, czarno pasiaste, grochowe.

Kolor i rysunek:

Podstawowy kolor u wszystkich odmian barwnych możliwie bardzo jasny i delikatny, podobny do lodu z czystej, klarownej wody lub do odtłuszczonego mleka. Każda część upierzenia na ciele powinna być w tym samym odcieniu, z wyjątkiem rysunku. Skrzydła i pas na ogonie tak ciemne, jak tylko to możliwe; za pasem na ogonie powinno występować jasne obramowanie. Pióra pod okrywą ciemne.

Bez rysunku na skrzydłach (hohlig).

Białopasiaste: na tarczach skrzydeł biegną dwa równoległe, wąskie, czysto białe pasy, od strony ogona czarno obrzeżone.

Białołuskowate: na tarczach skrzydeł trójkątne, czysto białe łuski z czarnym obrzeżeniem, w stosunku 5 : 3 do koloru podstawowego. W lotkach występuje sitowość, jednakże przy zamkniętych skrzydłach niewidoczna. Dopuszczalny jest delikatny rysunek na grzbiecie i łapciach.

Porcelanowe: rysunek skrzydeł identyczny jak u łuskowatych, lecz pomiędzy białymi łuskami i czarnym obrzeżeniem występuje delikatne czerwono-żółte przejście. Wymagane są kropki tego samego odcienia w rysunku zięby na brzegu lotek oraz jako lustro na każdym piórze w pasie ogona. W lotkach dozwolona jest niewidoczna z zewnątrz sitowość i rdza; delikatna rdza dopuszczalna jest w rysunku grzbietu i łapci.

Czarno pasiaste: na tarczach skrzydeł dwa równolegle biegnące, czarne pasy.

Grochowe: odmiana gładkonoga nazywana jest gołębiem pstrągowym. Tarcze skrzydeł z czarnymi trójkątnymi, w stosunku 5 : 3 do koloru podstawowego. Rysunek serca i grzbietu dozwolony.

Duże błędy:

Słaby korpus, wysoka postawa; zbyt krótkie lub przerzedzone łapcie; pojedyncze pióra na nogach u gładkonogich; czerwona brew, brązowy lub zielony połysk na szyi; biały grzbiet albo okolice odbytu; błękitnawy ogon; klin bez koloru lodu; lekko zaznaczone pasy u gołębi bez rysunku na skrzydłach; pokazujący się trzeci pas u pasiastych; rdza lub pieprz na tarczach skrzydeł łuskowatych; rdza lub sitowość w lotkach (z wyjątkiem łu­skowatych i porcelanowych); szary kolor rysunku u czarnych pasiatych i grochowych, nieregularna grochowość.

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd – korpus – kolor – rysunek skrzydeł – kolor oczu – upierzenie nóg.

Grupa V – Barwne

Obrączka numer 7 (gładkonogie), 10 (łapciate)