Mar 26


niem. Süddeutsche Blasse

Pochodzenie:

Jedna z najstarszych południowoniemieckich ras barwnych.

Wrażenie ogólne:

Silny, uszlachetniony gołąb typu polnego z koronką i prawie poziomą postawą; gładkonogi bądź z gęstymi łapciami, średniej długości.

Cechy rasowości:

Głowa: Możliwie szeroka, z wysklepionym czołem i swobodnie stojącą, wysoko osadzoną koronką, zakończoną boczną rozetą.
Oczy: Ciemne.
Brew: Wąska, czerwona u ptaków z podstawowym kolorem, jasna do czerwonej u pozostałych odmian barwnych. Czerwień powinna być intensywna.
Dziób: Średnio długi, u czerwonych i żółtych jasny (u czerwonych gołębic dopuszczone jest lekkie zmatowienie dolnej części dzioba). U gołębi o pozostałych kolorach tylko górna część dzioba jasna, dolna zaś w zależności od ubarwienia czarna do jasno rogowej.

Woskówka gładka, biało przypudrowana.

Szyja: Średnio długa, podgardle dobrze zaokrąglone.
Pierś: Dobrze rozwinięta, wydatna.
Plecy: Lekko opadające.
Skrzydła: Mocne, dobrze zwarte, przykrywające plecy.
Ogon: Długi, zwarty.
Nogi: Krótkie, nieupierzone bądź z gęstymi łapciami, śre­dniej długości i sępimi piórami.
Upierzenie: Dobrze rozwinięte i przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski i oszroniony z czarnymi pasami i bez pasów, niebieski grochowy, młynarz z ciemnymi pasami i bez pasów, skowronkowy, niebieskopłowy z ciemnymi pasami i bez pasów, czerwonopłowy, żółtopłowy, czarny i niebieski z białymi pasami i biało łu­skowate.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony i żółty równomiernie nasycony i błyszczący; niebieski czysty, nie za ciemny ani za jasny; oszroniony delikatny – na całym korpusie jakby szron osiadł na lodowoniebieskim kolorze; skowronkowy oraz młynarz kolorem i rysunkiem powinny przypominać koburskiego skowronka, względnie odpowiadać skowronkowatości srebrnej;  płowe mają czyste, bez cieni tarcze; grochowe możliwie ostry, równomierny rysunek na skrzydłach. Wszystkie pasy czyste, wąskie, bez przerw i oddzielnie biegnące. Rysunkiem głowy jest biała łysina, oddzielona boczną linią, która biegnie od nasady dzioba przez oczy po dolną krawędź koronki. Mała, kolorowa wypustka pomiędzy nasadą dzioba a okiem jest pożądana.

Duże błędy:

Za mocna budowa ciała; za wysoka postawa; wąska bądź pochyła koronka, brakująca bądź nierówna rozeta; pojedyncze pióra na nogach u gładkonogich; skąpe upierzenie nóg u łapciatych; wadliwy rysunek na głowie; za ciemne brwi; zmatowiała górna część dzioba; za jasna dolna część dzioba u ciemnych odmian barwnych; białe pióra pod ogonem i w upierzeniu nóg; kolor nieczysty i matowy.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – mocny korpus – kolor – rysunek na głowie – koronka – oczy – kolor dzioba – upierzenie nóg.

Grupa V – Barwne

Obrączka nr 10 dla łapciatych, nr 8 dla gładkonogich.