Gru 1

Pochodzenie:

Środkowa Frankonia (okolice Norymbergi)

Wrażenie ogólne:

Elegancki, mocnej budowy gołąb polny, o gładkiej głowie i nieopie­rzonych nogach.

Cechy rasowości

Głowa: Dobrze wysklepiona, zaokrąglona, gładka, niezbyt szeroka.
Oczy: Ciemne.
Brew: Równomiernie podwójna, ognistoczerwona.
Dziób: Średniej długości, cienki, koloru cielistego, dobrze przekrwiony u nasady, woskówki gład­kie, dobrze przypudrowane.
Szyja: Średniej długości, smukła. Podgardle głęboko wycięte.
Pierś: Pełna, dobrze zaokrąglona.
Plecy: Lekko opadające.
Skrzydła: Długie, dobrze zwarte.
Ogon: Zwarty.
Nogi: Średniej długości, nieupierzone, ciemnoczerwone.
Upierzenie: Ściśle przylegające, dobrze rozwinięte pióra tłuszczowe koloru żółtego.

Rodzaje kolorów:

Czarne, czerwone, żółte, niebieskie bez i z pasami czarnymi lub białymi, niebieskie grochowe, płowoniebieskie bez i z pasami, płowoczerwone i płowożółte z ciemnymi pasami, grochowe płowo­niebieskie, płowoczerwone i płowożółte.

Kolor i rysunek:

Dzięki piórom tłuszczowym kolory są szczególnie nasycone i lśniące (u czarnych połyskują zielonkawo, u czerwonych jak skrzydła chrabąszcza), również ciemniejsze są niebieskie i płowe, niż zazwyczaj. Białe pasy na skrzydłach mają delikatne obrzeżenie.

U gołębi czarnych, czerwonych i żółtych po wypierzeniu lotki drugiego rzędu muszą mieć jednakowe ubarwienie. Kolorowe powinny być również pióra pod skrzydłami.

Podstawowy kolor jest biały, białe są od 8 do 10 lotek pierwszego rzędu, kolorowa zaś są tarcze skrzydeł, łącznie z 4 piórami kciuka.

Duże błędy:

Zbyt słaby korpus, zbyt słaby albo siny dziób, blada lub zbyt szeroka brew, brak piór tłuszczowych, matowy kolor, mniej niż 8 albo więcej niż 10 białych lotek, brak kolorowych piór kciuka, kolorowe pióra na tułowiu lub podudziu, u czarnych, czerwonych i żółtych pod skrzy­dłami matowy kolor albo białe pióra.

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd – kształt i wielkość korpusu – kolor i rysunek – kształt głowy i brwi.

Grupa V – Barwne

Obrączka numer 8