Lis 2

Stary ogrodnik i piękny Kwiat

Marek Uglorz | Wiersze | 02.11.2011 |

[nggallery id=155]

1. W cudownym ogrodzie rósł Kwiat

nie wiedział nikt, że jest pięknością.

Otulony ogrodnika namiętnością

miał kwitnąć aż po kres jego lat.

2.Dziś ogrodnik leży podeptany

jego kwiat – na cudownej łące –

delikatny i uśmiechnięty

bezlitosne zgniotły świata ręce.

3. Stary ogrodnik wspomina piękny Kwiat,

łzami bezsilności próbuje ożywić stary świat.

Klęcząc i drżąc w swoim ogrodzie,

nuci pieśń o kwitnącym cudzie:

4. „Chciałem całować, gdzie wiatr dotyka

dotykać, gdzie rodzi się życie

rodzić z Tobą codzienne szczęście.

Chciałem pieścić i cudowność spotykać”.