Mar 17

Najbliższa okolica

Marek Uglorz | Świat wokół mnie | 17.03.2008 |

[nggallery id=5]

[nggallery id=6]

Mieszkałem już w kilku miejscowościach dawnego księstwa cieszyńskiego. Wciąć jestem bardzo związany z Bielskiem, Skoczowem, Brenną i Cieszynem. Od 2003 r. osiadłem w Ligocie, niemal na pograniczu ziemi cieszyńskiej i pszczyńskiej. Wystarczy skierować się kilka kilometrów na północ, by przejechawszy Zabrzeg, dojechać do Wisły i z cesarskiej strony zobaczyć pruski brzeg Goczałkowic. Na pszczyńskim rynku i na pszczyńskiej ambonie czuję się tak samo dobrze, jak po cieszyńskiej stronie. W Ligocie odnalazłem środek ogrodu życia.

Po kądzieli cieszyniok, a po mieczu pszczyniok jestem u siebie i jestem szczęśliwy w moim świecie. Także w świeckim wymiarze okazało się, że wciąż jest aktualna rzymska prawda o duchownym jako pontifex, czyli budowniczym mostów. Chciałbym zbudować porządny most pomiędzy cieszyniokami a pszczyniokami; most nad Wisłą, aby u źródeł Królowej polskich rzek pulsowała życiem śląska kultura. Czy ja wiem, czy to mi się udaje? Bóg raczy wiedzieć i mam nadzieję błogosławić.


Mar 16

Śląsk – piękna kraina – ojczyzna intelektualnej wrażliwości i matecznik serca świat, w którym czujemy się u siebie. O Śląsku można mówić dużo i nieprawdziwie, jak częstokroć bywało w przeszłości. Czy dziś jest szansa, aby o Śląsku mówić wreszcie bez fałszu, obłudy i nienawiści? Czy my – Ślązacy – nie zasłużyliśmy na to, aby nas szanować i kochać? By nas nie dzielić, nie przeciwstawiać, nie wmawiać nam, że nie możemy się kochać i nie wolno nam się pojednać? Wszakże tym, którzy Śląska nie rozumieją i obawiają się śląskiej tożsamości, wydaje się, że ślężan należy ubezwłasnowolnić i dlatego starają się rozbić śląską jedność, degradując esencję śląskości do kategorii zysków i strat.

Zdaję sobie sprawę, że wypowiem sąd, który na terenach dawnego Księstwa Opolskiego i częściowo Brzeskiego nie przysporzy mi sympatii. Mimo wszystko z perspektywy cieszyniaka, wychowanego na wschodnich rubieżach Śląska, a mianowicie w Bielsku, nowy podział administracyjny, w wyniku którego powstały trzy śląskie województwa, na dobre Ślązakom nie wyjdzie. Zamiast dążyć do scalenia śląskiej tradycji i to w przede dniu włączenia Śląska do nowożytnych struktur Europy, bez żalu przyjęliśmy podział, który sankcjonuje przesłanki historyczne, ale na pewno nie kreuje nowej rzeczywistości kulturowo-społecznej, godnej śląskich tradycji. Czytaj więcej »


Mar 16

Już nie będą mówić o tobie: „opuszczona”,

a o twojej ziemi nie będą mówić: „pustkowie”,

lecz będą cię nazywali: „Moja Rozkosz”

a twoją ziemię: „Poślubiona”,

gdyż Pan ma w tobie upodobanie,

a twoja ziemia zostanie poślubiona. Iz 62,4

Ów tekst z Księgi Izajasza nie jest przypadkowy! Co prawda zapowiada ocalenie Syjonu i opiewa ziemię, która ze względu na obietnicę, daną Abrahamowi a zrealizowaną w Jezusie z Galilei, w szczególny sposób jest ojczystą ziemią wszystkich wierzących, to przecież dzięki zbawczemu czynowi Chrystusa, obejmującemu wszystkich ludzi, możemy być pewni, że każda ziemia jest ziemią świętą, bo ziemią Bożego objawienia.

I taką jest również nasza śląska ziemia, o której w przeszłości i współcześnie wielu powiada, że jest pustkowiem. Śląsk bywa przedstawiany jako ziemia ludzi pracy, ale kulturowa pustynia, w którą trzeba wszczepiać kulturę innych ziem. Sądzę, że między innymi jest to efekt przesunięcia rdzennych przestrzeni Śląska na tereny górniczego zagłębia. A tymczasem intelektualnego dorobku Europy nie sposób wyobrazić sobie bez światła, które ze Śląska, a zwłaszcza z terenów zwanych Dolnym i Średnim Śląskiem, przez tysiąc lat promieniowało nie tylko na Polskę. Czytaj więcej »