Lut 6

Miniaturowy cochin

Marek Uglorz | Kury z mojego kurnika | 06.02.2010 |

[nggallery id=62]

[nggallery id=57]

Miniaturowe cochiny do Europy przywieziono w 1860 ro­ku wprost z Pekinu, gdzie były hodo­wane dla rozweselenia cesar­skiego serca. Prawdopodobnie angielscy żołnierze, za­chwyceni żółtym upierzeniem, niezwykłym zachowaniem i niespoty­kanym wyglądem kurek, które żyły w cesarskich ogrodach, wysłali je w darze królowej Wiktorii. Po raz pierwszy kury tej rasy poka­zano w Londynie w 1863 roku pod nazwą pekin-bantam.

Z bra­ku dostępu do obcej krwi, ptaki krzy­żowano z innymi rasami. W 1884 ro­ku Anglik W.F. Entwisle sprowadził z Chin kolejnych dwanaście kurek i zasilił nimi angielską hodowlę. W latach 80. XIX wieku pierwsze miniaturowe cochiny trafiły do USA, podobnie do Nie­miec w 1886 roku. Była to para żółtych ptaków, za którą właściciel drukarni, Max Richard Liepsch z Drezna, zapła­cił bardzo wysoką ce­nę 1200 marek. Nie dochował się jed­nak potomstwa, ponieważ kogut wkrótce padł. Z pomocą przyszedł mu Alfred Beock, który sprowadził z Anglii lęgowe jaja, z których wylęgło się kilka kurcząt, po czym odstąpił je M.R. Liepschowi i od tego momentu datuje się rozwój hodowli rasy w Niemczech.

Hodowcy, oddani miniaturowym cochinom, wytyczali odtąd kierunki hodowli i tworzyli kluby. Pod koniec XIX wieku co­chiny hodowano w pięciu kolorach: żółtym, czarnym, białym, krogulczym i kuropatwianym. Początko­wo żółte ptaki nie były jednolite pod względem ubarwienia, ale dzięki konsekwentnej pracy hodowlanej rozpoznano i scharakteryzowano trudności związane z otrzymaniem tego rodzaju ubarwienia. Przyjęto zasadę, że kolor piersi koguta powinien odpowiadać ubarwieniu kury, co oznacza, że górne upierzenie koguta może być nieco ciemniejsze, ale nic powinno w widoczny sposób odbie­gać od pozostałego upierzenia. Zasa­da ta obowiązuje do dnia dzisiejszego. Czytaj więcej »